Pod Złotą @

Po X Konferencji „Miasta w Internecie” zostały już tylko wspomnienia i piosenka o prezesie Krzysztofie Głombie, m.in. pomysłodawcy nagrody „Złota @” dla najlepszych samorządowych serwisów internetowych. Zdjęcia same mówią za siebie z jakim zacięciem powołany ad hoc zespół wdrożeniowy odśpiewał pieśń na znaną z Kabaretu Starszych Panów melodię piosenki „Odrażający drab”, śpiewanej także przez Jaremę Stępowskiego, w tym przypadku twórczo sparafrazowaną przez Kajetana Wojsyka, informatyka miejskiego z Urzędu Miasta Częstochowy. Życzliwie donosimy, że w skład chóru wujów weszli przedstawiciele następujących firm, samorządów i redakcji: [Ustawa o cenzurze, art. 11 par. 2].

23961-small

Na kominku ogień płonie, bo na dworze straszny ziąb

Przed kominkiem grzeje dłonie niejaki Krzysztof Głomb…

Tam na dworze straszny ziąb

A tutaj – Krzysztof Głomb!

Dłoń ogrzeje, skrzynkę weźmie, w niej formierskiej masy piach

Na cóż tobie forma Krzysiu, na cóż ci masa ach?

Po co forma, w formie piach,

Co z nim chcesz zrobić, ach?

Odlewanie mi się marzy, odlewanie małpek stad,

Z małpką bardzo jest do twarzy, odleję – będę rad!

Z odlewania małpek stad

Szalenie będę rad!

Ależ Krzysiu, małpa brzydka i szkaradną miewa twarz!

Małpy takiej nikt nie zechce! Cóż ty za pomysł masz?

Małpa wstrętną miewa twarz

Co ty za pomysł masz?

Twarz to drobiazg, małe piwko, tu o ogon chodzi wszak,

Bo do szczęścia – prawdę mówiąc – ogona tylko brak!

Toż o ogon chodzi wszak

Tylko ogona brak!

Była raz literka piękna „a” nie widział takiej świat

Ogon długi jej doszyli i przerobili w „@”

Piękną – że nie widział świat

Poprzerabiali w „@”!

„@” jest małpą pośród liter – „@” długachny ogon ma,

Ogon ten nagrodą będzie w konkursie na 102!

„@” długachny ogon ma –

Więc konkurs na 102!

Tu wywodzik Krzyś zakończył – trafił w sedno jak ząb w ząb

Brzydką małpę i potwora w trofeum zmienił Głomb!

Więc należny kwiatów klomb

Dostaje Krzysiu Głomb!

(tu podanie kwiatów Krzysztofowi)

My tu Krzysia nie chwalimy – żeby nie odbiło mu

Ale szczerze mu życzymy co najmniej latek stu!

Jeśli nie odbije mu

Niech żyje do lat stu!

(Oklaski, gremialne śpiewanie „STO LAT”, pożeranie tortu itd….)

23962-small

Szkoda, że redaktor Kosieliński zamiast nagrywać, by mieć koronny dowód na układ między samorządem a biznesem, śpiewał w chórze jak Jarek hymn.


Skomentuj